Aby otrzymać rozwód muszą być spełnione dwie podstawowe przesłanki: zupełność i trwałość rozkładu pożycia małżeńskiego. Przyczyn, które powodują rozkład pożycia - jest wiele, a wśród nich wyróżnić można przyczyny zawinione i niezawinione. W orzecznictwie Sądu Najwyższego można wskazać pewien katalog okoliczności, które powodują właśnie rozkład pożycia. Zupełność i trwałość - są to już cechy, które należy oceniać bardzo indywidualnie w każdym małżeństwie. Dla jednych - trwałość wiąże się z czasem, u innych nawet w bardzo krótkim okresie może wystąpić cecha trwałości. Zupełność zaś ma związek z zaniknięciem trzech wspólnot między małżonkami - duchowej, fizycznej i gospodarczej.

Wśród przesłanek, które wyróżnił i poświęcił jej swoje orzeczenia Sąd Najwyższy - wyróżnić można właśnie problem nieróbstwa.
Jest to zatem, jak najbardziej przesłanka prowadząca do rozkładu małżeństwa.
Sąd Najwyższy wypowiedział się w taki oto sposób:

"Z konstytucyjnej zasady, że praca jest nie tylko prawem, ale i sprawą honoru każdego obywatela, wynika, że zachowanie się małżonka, który będąc zdolny do pracy, bez dostatecznego usprawiedliwienia nie pracuje lub pracuje w stopniu wysoce niedostatecznym, może być uznane za ważny powód rozkładu pożycia małżeńskiego, mimo że sytuacja materialna rodziny ( w związku z wysokimi dochodami drugiego małżonka)nie wymaga przyczyniania się tego małżonka do utrzymania rodziny” (SN, z dnia 9 marca 1956., IV CR 36/55, OSN 1956, poz. 110)

A zatem tym bardziej - jeśli sytuacja materialna nie jest ustabilizowana i potrzebna jest pensja współmałżonka - można uznać, że jego niechęć do pracy, która nie jest wynikiem choroby czy niepełnosprawności - może być uznana za przyczynę rozkładu pożycia małżeńskiego.

Co ważne i co podkreślił Sąd Najwyższy w cytowanym wyżej orzeczeniu - aby uznać taką sytuację za przyczynę rozkładu - drugi małżonek musi zwrócić się uwagę na to i domagać się zmiany, zachęcać, by współmałżonek zmienił swoje postępowanie. Dobrze byłoby widziane, aby taki małżonek starał się pomóc aktywnie w znalezieniu nowej pracy. Wtedy można uznać, że mimo starań - drugi małżonek nie chce podjąć pracy i to już jest przyczyna rozkładu małżeństwa.

Sąd sprawdza również, czy taka sytuacja nie była zgodna z wolą małżonka, który się następnie na tę okoliczność powołuje żądając rozwodu. Często bywa tak, że najpierw małżonek nie chce, by drugi pracował, pragnie mieć go w domu przy pracach domowych i wychowaniu dzieci, a z upływem czasu nagle zaczyna mu przeszkadzać, że ten nie wykonuje zawodowej pracy.

Dlatego, jeśli Pani nie zgadzała się z tą sytuacją, nakłaniając męża na podjęcie pracy, to może Pani za przyczynę decyzji o rozwodzie wskazać nieróbstwo męża.